advertentie
Wandkleed van 35 meter vertelt het verhaal van slavernij en toekomst
Na bijna twee jaar werken is het Zuid-Hollandse wandkleed over het slavernijverleden bijna klaar. Honderden inwoners uit de provincie werkten mee aan het doek en de laatste locatie waar eraan wordt gewerkt is in Schiedam. “Je ziet het geheel, maar je blijft kijken omdat er zoveel in gebeurt”, zegt textielkunstenaar Caroline Grootenboer.
door Mirthe Verhagen
vrijdag 30 januari 2026 17:46
In een loods aan de Gustoweg in Schiedam zijn er drukke dagen geweest. Op vrijdag 30 januari is daar de laatste hand gelegd aan het Zuid-Hollandse wandkleed. Het doek is maar liefst 35 meter lang en vertelt het verhaal van het slavernijverleden.
Het wandkleed is onderdeel van een landelijk initiatief van Stichting Villa Maecenatis. Het doel: in iedere provincie een eigen wandkleed maken waarin het slavernijverleden centraal staat. Zuid-Holland is één van die provincies. Het doek reisde de afgelopen twee jaar langs verschillende werkplaatsen in de provincie.
Honderden makers, evenzoveel verhalen
Textielkunstenaar Caroline Grootenboer begeleidde het project in Zuid-Holland. Samen met zo’n 600 tot 800 mensen werkte zij aan het wandkleed. “Veel verschillende mensen met allerlei achtergronden hebben meegedaan”, vertelt Grootenboer. “Iedereen bracht zijn eigen verhaal mee.”
Een van die deelnemers is Elly Bos uit Dordrecht. Zij hielp mee met borduren en naaien. “Ik heb niet zozeer ervaring, maar met naald en draad kom ik wel overweg”, zegt Bos. Toen het doek eenmaal in zijn geheel te zien was, was ze zichtbaar onder de indruk. “Het is echt fantastisch als je het eenmaal bij elkaar ziet. Prachtig. Ik ben er heel trots op, het is zo mooi geworden.”
Volgens Grootenboer schuilt daar ook de kracht van het project. “Je blijft ernaar kijken”, zegt ze. “En als het dan zo omhoog gedraaid wordt, ja, huge!”, voegt ze enthousiast toe terwijl het wandkleed langzaam overeind komt te staan.

Het doek van 35 meter lang | Foto: Twee
Persoonlijke symbolen in het doek
Veel deelnemers verwerkten persoonlijke symbolen in het wandkleed. Grootenboer noemt als voorbeeld een vrouw met voorouders van de Banda-eilanden. Dat gebied was in de VOC-tijd de bron van nootmuskaat. “Zij heeft nootmuskaat verwerkt in het wandkleed. Zo krijgt de geschiedenis een persoonlijk gezicht.”
Het ontwerp van het wandkleed is gemaakt door kunstenaar Marcos Kueh. De beeldtaal is geïnspireerd op glas-in-loodramen uit kerken. Dat is een bewuste keuze. Het christendom is namelijk nauw verbonden met het slavernijverleden en de westerse koloniale expansie.
Van slavernij naar hoop
Het verhaal van het wandkleed loopt van links naar rechts. Aan de zijkanten is het slavernijverleden te zien, in het midden draait het doek naar hoop en dromen voor de toekomst.
Aanstaande zondag is het wandkleed helemaal af. Op vrijdag 30 januari werd het doek verplaatst en netjes opgesteld. Vervolgens kan het verplaatst worden naar Den Haag waar het vanaf 13 februari te zien zal zijn in de Grote Kerk.


