advertentie
Vlaardingse Dina Heinsbroek maakte een solidariteitsreis naar Palestina
De Vlaardingse Dina Heinsbroek noemt zichzelf een veranderd mens sinds haar terugkeer uit Palestina. Afgelopen jaar december reisde zij acht dagen door het gebied voor wat zij een solidariteitsreis noemt. “En dan loop je hier weer door de straat en denk je: waar klagen wij eigenlijk nog over?” zegt ze. “Ik ben wel veranderd. Het blijft de hoofdtoon in mijn gedachten.”
door Anne Stokhof
dinsdag 24 februari 2026 15:22
Heinsbroek zet zich al langere tijd in voor mensen die het moeilijk hebben en is actief binnen een Palestijnse werkgroep. Haar betrokkenheid begon na een indringende ontmoeting. “Ik heb ooit een man gesproken die vertelde dat hij tachtig familieleden was kwijtgeraakt. Dat kon ik me niet voorstellen. Van daaruit is het begonnen.”
Vanuit die empathie besloot ze zelf te gaan kijken, luisteren en in gesprek te gaan met mensen uit de Palestijnse gemeenschap. In december reisde ze alleen naar Palestina. “In het begin voelde ik mij een beetje een pottenkijker, want ik kan niets doen behalve luisteren en kijken”, vertelt ze. “Maar zij zeiden: zo moet je het niet zien. Het gaat erom dat je ons verhaal hoort en verder verspreidt.”
Trauma's
Een bezoek aan het vluchtelingenkamp Aida, maakte grote indruk. Daar sprak ze met een jongerenwerker die vertelde dat veel kinderen kampen met trauma’s. De bewoners leven volgens haar in kleine, betonnen woningen met beperkte ruimte. Wel probeert de Palestijnse gemeenschap kleine initiatieven op te zetten zoals sportveldjes of een tuintje. Heinsbroek noemt het een “vorm van creatief verzet”.
Het lokale voetbalveld dreigde nog geen maand geleden afgenomen te worden door Israëlische autoriteiten, zodat er nieuwe woningen voor Israëlische bewoners konden worden gebouwd. “Gelukkig greep de FIFA (wereldvoetbalbond, red.) in, dat was een actie die een keer wél lukte”, aldus Heinsbroek.
Wat haar verder verbaasde, zijn situaties die volgens haar weinig aandacht krijgen in het nieuws. Zo stelt Heinsbroek dat de Palestijnse gemeenschap 'geziekt' wordt. Zo zouden de Palestijnen niet over de goede wegen van de Israëli’s mogen lopen. Zij moeten lopen over de boeren paadjes die met keien worden geblokkeerd door de Israëli’s. “Dat leidt er toe dat zei niet naar hen eigen landerijen kunnen, en het dus zo kan worden overgenomen door de Israëli’s”, aldus Heinsbroek.
Terug in Nederland geeft Heinsbroek lezingen en toont zij een diavoorstelling om haar ervaringen te delen. Daarmee wil ze bijdragen aan bewustwording. Haar boodschap is helder: “De muren moeten weg en mensen moeten in vrijheid kunnen wonen, zowel Israëli’s als Palestijnen.”
