Ruzie over reparatie vrachtwagen escaleert: 'Monteur als kegel omver gereden'

Het is maandag 9 maart 2026 als A. (25) en drie collega's stoppen bij een autobedrijf aan de Fortunaweg in Schiedam. De mannen werken bij een meubelhandel en er is heibel over de reparatie van een vrachtwagen. Het gaat om kosten en garantie.

Bij de garage zijn ze op hun hoede. Want er zijn die dag al dreigende appjes en telefoontjes binnengekomen. En nu is daar dus de auto met de vier mannen.

Afslachten

"We kwamen om te praten", zegt verdachte A. vrijdag in de rechtbank. Maar van een gesprek komt het die bewuste middag in maart nauwelijks. Buiten, in de buurt van het autobedrijf, gaan twee groepen elkaar te lijf: het kamp van Abdel A. en een paar kerels van het autobedrijf.

Er waren stokken in het spel, zeggen getuigen, en een mes. A. zou naar Schiedam zijn gekomen om een van de monteurs 'af te slachten'.

Van achteren geschept

Na wat slagen over en weer stapt Abdel A. die middag boos in een BMW. Het is een wagen van Engelse makelij, met het stuur aan de rechterkant. A. rijdt een stukje, maar keert al snel weer om. Op camerabeelden, die vrijdag in de rechtszaal worden vertoond, is te zien dat hij na terugkeer inrijdt op een groepje mannen dat nog steeds op straat staat. Een monteur van het garagebedrijf ziet de BMW niet aankomen en wordt van achteren geschept.

De man, die deze vrijdag ook in de zittingszaal is, slaat de handen voor zijn gezicht als het moment van de klap op het tv-scherm te zien is. Door de aanrijding heeft hij nog altijd last van zijn rug, zegt hij. Hij kan nog hooguit twintig kilo tillen, is constant moe en vanwege de beschadiging van bepaalde zenuwen zijn er ook 'gênante problemen'. Zijn advocaat omschrijft ze omfloerst als 'ongewild plassen' en 'effecten op de intimiteit'. Ze legt een schadeclaim neer van 30.000 euro.

Tafelpoot

Abdel A. houdt vol dat hij niet expres op de automonteur is ingereden. Hij had slecht zicht, zegt hij, omdat hij zijn bril niet op had. Bovendien was zijn autoruit bij de ruzie kapotgeslagen met een metalen tafelpoot.

"Niet waar", stelt de officier van justitie. "Op het moment dat hij op de groep inreed zat er nog helemaal geen barst in de voorruit. De latere schade bevond zich trouwens ook aan de linkerkant en niet aan de kant van de bestuurder."

Persoonlijke kegelbaan

In de ogen van de officier was het op 9 maart alsof A. 'de Fortunaweg als een persoonlijke kegelbaan gebruikte'. Hij neemt het de verdachte bovendien kwalijk dat hij na het ongeluk is weggereden en de monteur gewond heeft achtergelaten. "Ik zie dat als schofterigheid en onmenselijkheid."

A. reed na de aanrijding met de BMW naar het magazijn van de meubelzaak in Ridderkerk. Agenten troffen de wagen daar later aan. Uiteindelijk meldde de verdachte zichzelf op het politiebureau. Daarna zat hij zeventien dagen in voorarrest en moest een half jaar zijn rijbewijs inleveren.

Mee naar ziekenhuis

Kort na de aanrijding was A. een tijdlang depressief. "U zag het leven niet meer zitten, lees ik in het rapport van de reclassering", zegt een van de drie rechters.
A. knikt en zegt dat het inmiddels weer beter met hem gaat.

Hij vertelt ook dat hij de automonteur, die hij heeft aangereden, ooit zag als een vriend. "Toen hij een ongeluk had gekregen, ging ik naar hem toe en legde een dekentje over hem heen. Ik ben toen ook met hem meegegaan naar het ziekenhuis."

"Heeft u na deze aanrijding nog contact met hem gehad?", vraagt de rechter.
De verdachte schudt het hoofd.

Vader

De officier van justitie is niet onder de indruk van wat A. vertelt. Hij vindt dat de verdachte opnieuw de cel in moet en eist een gevangenisstraf van tien maanden. Ook stuurt hij aan op een jaar voorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid. Hij wil er een waarschuwing mee uitdelen, maar houdt er rekening mee dat de A. na het uitzitten van zijn celstraf weer aan het werk moet als meubelbezorger.

Hij vindt ook dat de Tilburger zich moet laten behandelen, omdat hij volgens de reclassering impulsief reageert als hij grote beslissingen moet nemen. Op verzoek van de automonteur eist hij ook een contact- en locatieverbod.

A. vertelt dat hij volgend jaar vader wordt en wil gaan samenwonen met de moeder van zijn kind. "Ik hoop dat ik geen detentie krijg", zegt hij in zijn laatste woord. Excuses aan het slachtoffer komen niet over zijn lippen. Aan het einde van de zitting passeert hij de automonteur alsof het een wildvreemde is.

De rechtbank Rotterdam doet over twee weken uitspraak.

Dit is een verhaal van onze mediapartner Rijnmond.